در تولید به روش ریخته گری معمولا برای تولید اشیایی که نخواهند قابل تکرار باشند از قالبهای یکبار مصرف استفاده می کنند
در این حالت پس از انجام عمل ریخته گری و شکل گرفتن شی، با شکستن قالب، به محصول مورد نظر می رسند
در این روش فقط باید تا زمان تولید و در حین آن کیفیت قالب، حفظ شود و پس از آن، قالب ارزش خاصی نداشته و نیازی به نگهداری ندارد.
این مثال جالبی برای انسان و زندگی دنیایی اوست که در این قالب مادیست،( که به هیچ وجه تکرار پذیر نبوده و هیچ دو انسانی شبیه هم نخواهند بود) و نکته جالب این قضیه داشتن اختیار و قدرت انسان در بهبود یا تخریب قالب است
او باید بیشترین تلاش خود را انجام دهد تا به بهترین کیفیت قالب خود ( مثلا صیقلی تر) برسد، چون محصول خروجی از این قالب خود اوست
خداوند در ریختن خوبی ها و مواهب در هیچ قالبی ونسبت به هیچکس بخل نداشته و کم نخواهد گذاشت بنابراین هنر ما این است که قابلیت(قالبیت) خود را بهبود داده تا بتوانیم دریافت حداکثری داشته باشیم
منتهی کسب این مواهب در انسان پیوسته بوده و تا زمان شکسته شدن قالب(مرگ) ادامه دارد، و خود فرد می تواند بهبود خود را درک کند و از درک این مطلب، لذتش را افزایش دهد
در نهایت مشتری ( یا در صورت درک محصول، خود محصول)ترجیح می دهد که خروجی صافتر و زیباتری داشته باشد
